Ο ΣΥΖΥΓΟΣ ΕΡΓΑΖΕΤΑΙ ΣΚΛΗΡΑ – ΕΓΩ Η ΣΥΖΥΓΟΣ ΑΠΑΤΩ ΣΕ ΞΕΝΟΔΟΧΕΙΑ

Ο άντρας μου φεύγει στις 07:15 ακριβώς. Κλείνει την πόρτα, κατεβαίνει τις σκάλες και σε λίγα λεπτά ακούω τον κινητήρα του αυτοκινήτου να σβήνει στην απόσταση. Μόλις χάνεται, σηκώνομαι. Φοράω το μαύρο φουστάνι. Το κοντό, το εφαρμοστό, αυτό που κολλάει στο σώμα μου σαν δεύτερη επιδερμίδα. Δεν βάζω σουτιέν. Τα στήθη μου φαίνονται σχεδόν ολόκληρα από τη βαθιά λαιμόκοψη. Ούτε κιβώτιο. Μόνο το φουστάνι και ένα ζευγάρι ψηλά μαύρα τακούνια. Τα μαλλιά μου τα αφήνω λυτά, λίγο ατημέλητα, σαν να μόλις σηκώθηκα από κρεβάτι. Βάζω κόκκινο κραγιόν, κοιτάζομαι στον καθρέφτη και χαμογελάω. Είμαι έτοιμη. Ανοίγω το κινητό. Μπαίνω στο site γνωριμιών. Έχω ήδη κανονίσει. Το μήνυμα είναι απλό: «Priamos Hotel. Δωμάτιο 314. Σε μισή ώρα. Μην αργήσεις.» Στέλνω την τοποθεσία και κλείνω την εφαρμογή. Παίρνω την τσάντα μου, βγαίνω από το σπίτι και παίρνω ταξί. Ο οδηγός με κοιτάει από τον καθρέφτη. Ξέρει τι είμαι. Δεν μιλάει. Φτάνω στο Priamos. Πληρώνω μετρητά, παίρνω το κλειδί και ανεβαίνω. Μπαίνω στο δωμάτιο, αφήνω την τσάντα στην καρέκλα και περιμένω όρθια μπροστά στο παράθυρο, με την πλάτη στραμμένη στην πόρτα. Η πόρτα ανοίγει σε λίγα λεπτά. Ο πρώτος μπαίνει χωρίς να μιλήσει. Είναι ψηλός, γύρω στα σαράντα, με κοντά μαλλιά και βαρύ βλέμμα. Κλείνει την πόρτα πίσω του και με πλησιάζει. Με γυρνάει να με κοιτάξει. Τα χέρια του πιάνουν τη μέση μου και ανεβάζουν το φουστάνι μέχρι τους γοφούς. Βλέπει ότι δεν φοράω τίποτα από κάτω και βγάζει έναν χαμηλό ήχο. Τον ανοίγω. Τραβάω το φερμουάρ του παντελονιού του και βγάζω έξω τον πούτσο του. Είναι χοντρός, βαριάς, με χοντρές φλέβες που τρέχουν κατά μήκος. Το κεφάλι του είναι ήδη γυαλιστερό από το προεκσπερματικό υγρό. Τον πιάνω με τα δυο μου χέρια, τον ζυγίζω στην παλάμη μου. Είναι ζεστός, βαριάς, και όταν τον σφίγγω λίγο, σκληραίνει ακόμα περισσότερο. Τον φέρνω στο στόμα μου. Τον παίρνω βαθιά, μέχρι να νιώσω το κεφάλι του να χτυπάει στον λαιμό μου. Βγάζει έναν βραχνό ήχο και με πιάνει από τα μαλλιά. Με σηκώνει, με ακουμπάει στο τραπέζι και μπαίνει μέσα μου με μια ώθηση. Ο πούτσος του με γεμίζει τελείως. Κάθε χτύπημα είναι βαθύ, αργό στην αρχή, μετά πιο γρήγορο. Με γαμάει κοιτάζοντάς με στα μάτια, ενώ το μαύρο φουστάνι είναι μαζεμένο στη μέση μου και τα στήθη μου βγαίνουν έξω με κάθε κίνηση. Όταν τελειώνει, βγαίνει από μέσα μου και μου αφήνει το σπέρμα να τρέχει στους μηρούς. Δεν μένει. Φεύγει χωρίς να πει τίποτα. Εγώ μένω εκεί, με το φουστάνι ακόμα σηκωμένο, και ανοίγω πάλι το κινητό. Στέλνω νέο μήνυμα. «Ίδιο δωμάτιο. Σε είκοσι λεπτά.» Ο δεύτερος έρχεται πιο γρήγορα. Είναι πιο νέος, γύρω στα τριάντα, με φαρδείς ώμους. Μόλις μπαίνει, με αρπάζει και με γυρνάει μπρούμυτα στο κρεβάτι. Σηκώνει το φουστάνι μου μέχρι τη μέση και με χαστουκίζει στους γλουτούς. Μετά ανοίγει το παντελόνι του. Ο πούτσος του είναι μακρύτερος από τον προηγούμενο, πιο λεπτός στην αρχή και πιο χοντρός προς τη βάση. Έχει ένα ελαφρύ καμπύλωμα προς τα πάνω. Όταν τον βγάζει, είναι ήδη τελείως σκληρός. Με τραβάει από τους γοφούς και μπαίνει μέσα μου από πίσω με μια δυνατή ώθηση. Φτάνει βαθιά. Κάθε χτύπημα χτυπάει ακριβώς εκεί που με κάνει να σφίγγω τα δόντια. Με γαμάει δυνατά, χωρίς σταματημό, μέχρι να νιώσω να ζεσταίνεται μέσα μου και να με γεμίζει. Βγαίνει, μου σκουπίζει λίγο το σπέρμα με το χέρι του και το απλώνει στους γλουτούς μου σαν να με μαρκάρει. Μετά φεύγει κι αυτός. Εγώ μένω ξαπλωμένη, με το μαύρο φουστάνι τσαλακωμένο γύρω από τη μέση, τα πόδια ακόμα ανοιχτά, και χαμογελάω στο ταβάνι. Σε λίγο θα ανοίξω πάλι το site. Θα κλείσω το επόμενο ραντεβού. Ο άντρας μου είναι ακόμα στη δουλειά. Έχω χρόνο.