Είμαι η Βιβιάν. Η σκύλα που απατάει τον άντρα της.

Το Σάββατο το βράδυ τον ύπνωσα. Του έβαλα το χάπι στο ποτό του και σε είκοσι λεπτά ροχάλιζε στον καναπέ. Έκλεισα την πόρτα πίσω μου και βγήκα. Φορούσα ένα μαύρο δερμάτινο μίνι φόρεμα που μόλις κάλυπτε τον κώλο μου. Τόσο κοντό που αν σκέφτουνταν λίγο παραπάνω θα φαίνονταν το κόκκινο στρινγκ μου. Από πάνω τίποτα. Τα βυζιά μου κρεμόντουσαν βαριά μέσα στο ντεκολτέ, οι θηλές ήδη σκληρές από την ψύχρα και την ανυπομονησία. Στα πόδια ψηλά, μαύρα τακούνια με λουριά που τύλιγαν μέχρι τη μέση της γάμπας. Στο λαιμό ένα λεπτό δερμάτινο κολάρο με κρίκο μπροστά. Στα χείλη κόκκινο κραγιόν που ήξερα ότι θα λερωθεί. Τους περίμενα έξω από το μπαρ. Τρεις. Γεροδεμένοι. Ο πρώτος, ο Νίκος, ψηλός, φαρδύς ώμος, χοντρά χέρια. Ο δεύτερος, ο Τάσος, πιο κοντός αλλά με στήθος σαν τοίχο και χοντρό λαιμό. Ο τρίτος, ο Μάκης, μελαχρινός, με χοντρά χείλη και βλέμμα που με έγδυνε πριν καν μιλήσουμε. Ήπιαμε. Δυο ποτά. Τρία. Τα χέρια τους άρχισαν να γλιστράνε. Ο Νίκος έβαλε το χέρι του κάτω από το φόρεμά μου και ένιωσε ότι ήμουν ήδη μουσκεμένη. Ο Τάσος τράβηξε το ντεκολτέ μου και έβγαλε ένα βυζί έξω, το δάχτυλό του γύρισε τη θηλή μου μπροστά σε όλους. Ο Μάκης απλά χαμογέλασε και είπε χαμηλά: «Ξενοδοχείο Πρίαμος. Τώρα». Στο δωμάτιο του Πρίαμου δεν πρόλαβα καν να κλείσω την πόρτα. Ο Νίκος με έσπρωξε στον τοίχο, σήκωσε το φόρεμα και μου έσκισε το στρινγκ με ένα τράβηγμα. Τα χοντρά του δάχτυλα μπήκαν μέσα μου αμέσως. «Πούτανα», ψιθύρισε. «Ήρθες έτοιμη». Τον έβγαλα από το παντελόνι. Το πουλί του πετάχτηκε έξω. Χοντρό. Πραγματικά χοντρό. Σχεδόν όσο ο καρπός μου. Σκούρο, με χοντρές φλέβες που φαίνονταν σαν σχοινιά κάτω από το δέρμα. Η κεφαλή πλατιά, μοβ, ήδη γυαλιστερή από υγρό. Είκοσι πόντους τουλάχιστον και τόσο χοντρό που όταν το έπιασα στο χέρι μου δεν έκλεινε η παλάμη μου γύρω του. Γονάτισα. Άνοιξα το στόμα μου όσο μπορούσα και πήρα την κεφαλή μέσα. Δεν χωρούσε. Το σαγόνι μου πονούσε ήδη. Ο Νίκος έβαλε τα χέρια του στα μαλλιά μου και άρχισε να με σπρώχνει πιο βαθιά. Το χοντρό πουλί του γέμιζε το στόμα μου, χτυπούσε στον ουρανίσκο, δάκρυα μου έτρεχαν από τα μάτια. Πίσω μου άκουσα φερμουάρ. Ο Τάσος έβγαλε το δικό του. Ακόμα πιο χοντρό από του Νίκου. Κοντύτερο ίσως, δεκαοχτώ πόντους, αλλά τόσο χοντρό που φαινόταν σχεδόν τετράγωνο. Η κεφαλή του ήταν πλατιά σαν αυγό, το δέρμα τεντωμένο και γυαλιστερό. Όταν το έπιασε ο Μάκης και το χτύπησε στο πρόσωπό μου, ένιωσα το βάρος του. Ο Μάκης έβγαλε το τρίτο. Μακρύτερο από όλα. Είκοσι τρεις πόντους, χοντρό στη βάση και πιο λεπτό προς την κεφαλή, με έντονη καμπύλη προς τα πάνω. Η κεφαλή σκούρα, σχεδόν μαύρη στην άκρη, και έσταζε συνεχώς. Το κούνησε μπροστά στο πρόσωπό μου ενώ ο Νίκος ακόμα μου γέμιζε το στόμα. Με σήκωσαν. Με πέταξαν στο κρεβάτι. Το δερμάτινο φόρεμα ακόμα πάνω μου, σηκωμένο στη μέση, τα βυζιά μου έξω, τα τακούνια ακόμα στα πόδια μου. Ο Νίκος άνοιξε τα πόδια μου διάπλατα και έβαλε την πλατιά κεφαλή του στην είσοδό μου. Σπρώχτηκε. Ένιωσα να σχίζομαι. Το χοντρό πουλί του με άνοιγε αργά, εκατοστό-εκατοστό, μέχρι που μπήκε όλο. Έβγαλα μια κραυγή. Με γέμισε εντελώς. Κάθε φλέβα του τρίβονταν μέσα μου. Άρχισε να με γαμάει δυνατά. Κάθε κώλος με τράνταζε στο κρεβάτι. Τα βυζιά μου χτυπούσαν πάνω-κάτω. Ο Τάσος γονάτισε δίπλα στο κεφάλι μου και μου έβαλε το δικό του χοντρό πουλί στο στόμα. Δεν χωρούσε. Μόνο η κεφαλή και λίγο ακόμα. Το δέρμα του μύριζε αντρικό, αλμυρό. Ο Μάκης στάθηκε από την άλλη πλευρά και μου έτριβε το μακρύ καμπυλωτό πουλί του στο πρόσωπο, στα μάγουλα, στα χείλη που ήταν ήδη γεμάτα από τον Τάσο. Ο Νίκος με γαμούσε όλο και πιο σκληρά. Ένιωθα την πλατιά κεφαλή του να χτυπάει βαθιά μέσα μου. Όταν ήρθε, με κράτησε καρφωμένη και άδειασε με βαριά, αργά σπρωξίματα. Το ζεστό σπέρμα γέμισε, έτρεξε έξω γύρω από το χοντρό πουλί του και στάλαξε στο σεντόνι. Μόλις βγήκε, ο Τάσος με τράβηξε προς το μέρος του. Με γύρισε ανάποδα, στα τέσσερα, και μπήκε με μια μόνο κίνηση. Το χοντρό του πουλί με άνοιξε ακόμα περισσότερο. Ένιωθα σαν να μην χωρούσε. Με τράβηξε από τα μαλλιά και άρχισε να με γαμάει σαν σκύλα. Κάθε σπρώξιμο με έκανε να βγάζω ήχους που δεν αναγνώριζα. Ο Μάκης ήρθε μπροστά μου και μου έβαλε το μακρύ καμπυλωτό πουλί του στο στόμα. Η καμπύλη του χτυπούσε στον ουρανίσκο μου κάθε φορά που ο Τάσος με κάρφωνε από πίσω. Ο Τάσος ήρθε με έναν χαμηλό βρυχηθμό και άδειασε μέσα μου. Ένιωσα το σπέρμα του να ανακατεύεται με του Νίκου. Όταν βγήκε, έτρεξε σε χοντρές στάλες κάτω από τα χείλη μου, πάνω στους μηρούς μου, πάνω στα τακούνια μου. Ο Μάκης με τράβηξε πάνω του. Ξάπλωσε ανάσκελα και με κάθισε πάνω στο μακρύ πουλί του. Η καμπύλη του μπήκε βαθιά, χτύπησε ακριβώς εκεί που με έκανε να τρέμω. Άρχισα να κουνιέμαι πάνω του ενώ οι άλλοι δύο κάθονταν δίπλα και με κοίταζαν. Ο Νίκος μου έτριβε ακόμα το μισόσκληρο χοντρό πουλί του στο πρόσωπο. Ο Τάσος μου έπιασε τα βυζιά και τα έσφιξε δυνατά. Ο Μάκης με κράτησε από τους γοφούς και άρχισε να με σηκώνει και να με κατεβάζει πάνω στο πουλί του με δύναμη. Κάθε φορά που καθόμουν μέχρι τέρμα, η καμπύλη του χτυπούσε βαθιά. Όταν ήρθε, με τράβηξε κάτω και άδειασε μέσα μου με μακριά, βαριά σπρωξίματα. Ένιωσα το σπέρμα του να χύνεται ζεστό, να γεμίζει, να ανακατεύεται με τα προηγούμενα. Με άφησαν γονατισμένη στο κρεβάτι. Το δερμάτινο φόρεμα κουρελιασμένο στη μέση, τα βυζιά μου έξω, τα τακούνια ακόμα στα πόδια μου. Το σπέρμα των τριών έτρεχε από το μουνί μου σε χοντρές στάλες, κάτω στους μηρούς, πάνω στο σεντόνι. Ο Νίκος έσκυψε, έβαλε δύο δάχτυλα μέσα μου, τα έβγαλε γεμάτα και μου τα έβαλε στο στόμα. «Καλή σκύλα», είπε. «Τώρα γύρνα σπίτι στον άντρα σου και πες του ότι κοιμήθηκες νωρίς». Έμεινα εκεί λίγο ακόμα, με τα πόδια ανοιχτά, να νιώθω το σπέρμα τους να τρέχει, πριν σηκωθώ, να μαζέψω ό,τι είχε μείνει από το φόρεμά μου και να φύγω από το Πρίαμος πίσω στο σπίτι, όπου ο άντρας μου ακόμα ροχάλιζε.